Tfu Pluje Chlu! czyli Opowiesci z Pobrzeza by WRONSKI MARCIN

Author:WRONSKI MARCIN [WRONSKI MARCIN]
Language: pol
Format: epub
Tags: General Interest
Published: 2010-11-29T02:37:23.519000+00:00

Następnego dnia Czarny Zawój siedział przywiązany do krzesła w pracowni mistrza Nzalana. Nie mógł ruszyć głową i bał się tak bardzo, że wszystko wydawało mu się teraz lepsze niż obietnica nekromanty.

–Nie chcę cię zabić, durniu zapowietrzony – tłumaczył mu cierpliwie Nzalan. – I łba drugiego też nie chcę przyszywać. Po co by mi było takie dziwadło? Żeby je po jarmarkach obwozić? Nie jestem kuglarzem, tylko magiem, mistrzem nekromanckim. To uczciwy handel. Ja spróbuję wyleczyć cię z durnoty, a ty będziesz przez rok robił, co ci każę. Sprawdzimy, czy wszystko się udało, a potem idź i niech cię nie znam, niewdzięczny głupcze!

–A jag się ni da? – zabełkotał Czarny Zawój.

–A jag się ni da, tu co ci szkudzi – przedrzeźniał go Nzalan. – Ha, ha, głupszy i tak już nie będziesz. Kto wie, może przypomnisz sobie imię, rodzinę… Może jakiś majątek odzyskasz? Więc jak?

–Zgoda, panie.

–Na pewno?

–Tak.

Mógł się cofnąć, ale nie cofnął. Sam pomagał zacisnąć więzy. Nekromanta wmusił w niego cały dzbanek wina i wepchnął knebel w usta. Położył na stole kłębki wełny, kawałki bursztynu, noże… Czarny Zawój czuł, jak odsłania mu łeb i rozcina skórę, potem słyszał, jak rozłupuje czaszkę Kannabiego. Coś zimnego i śliskiego spoczęło mu na głowie. Ale najgorszy był ten zgrzyt metalu i trzaski pocieranego wełną bursztynu. Nzalan twierdził, że w tym morskim kamieniu mieszka ognisty bóg Agni.

–Magowie w Mieście Trzech Słońc zrobiliby to w godzinę. Tak, tak, w godzinę, jeśli tym mędrkom starczyłoby odwagi – mówił. – Mnie bez ich instrumentów zajmie to całą noc. Czy nie dziwne, że tu w Molku nawet największym bogaczom do zjedzenia wieczerzy wystarcza zwykła łyżka, a tam nie obejdą się bez tuzina szpikulców?

Nekromanta poprawiał mu na głowie mózg Kannabiego zupełnie jakby to była czapka. Nagle Czarny Zawój poczuł lekkie ukłucie. Nzalan potarł bursztyn. Błysnęło.

–Nie bój się – powiedział stary. – Tak właśnie błyszczą myśli.

–Będę jak Kannabi?

–Będziesz lepszy. Co dwie głowy, to nie jedna, jak mawiają smoki, he, he. No może nie głowy, ale umysły. Magowie też łączą czasem swoje mózgi siecią magiczną i wznoszą stożek mocy, rozumiesz?

Nic nie rozumiał, ale nekromancie to nie przeszkadzało.

–Ze stożkiem mocy jest tylko taki kłopot, że musi mieć środek, który kieruje pozostałymi umysłami, żeby myśli nie kłębiły się jak robaki na trupie. Na początek środkiem będzie twój własny umysł, dlatego nie odzyskasz pamięci, tylko będziesz sprawniej myślał. Potem się zobaczy…

–Mnie musi na stronę, panie… – poprosił Czarny Zawój.

–Teraz?! Nie ma mowy!

Poczuł, że w jego głowę uderza błyskawica, rozłupuje ją niby suche drzewo, a ból spływa żyłami w dół. Narobił pod siebie. Usłyszał jeszcze, jak Nzalan klnie, że będzie musiał po nim sprzątać. To była ostatnia rzecz, którą zapamiętał…

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.